Ազատ Խօսք - Ելեկտրոնային Անկախ Պարբերաթերթ

կայք էջ : www.azadkhosk.com

Խմբագիր - Երան Գույումճեան

Թիւ (82) Յուլիս 2018

Գրական-Մշակութային

ՓՈՒՆՋ ՄԸ ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹԻՒՆՆԵՐ՝ ԵՐԱՆ ԳՈՒՅՈՒՄՃԵԱՆԷՆ

kragan
ՃԱՃԱՆՉԱՀԵՒ
Որքան ճրագ վառեր եմ ես
իմ սրտին մէջ
Յոյսի ջահեր աստղածորան
ու աստղահեւ...
Մութն եմ վաներ սրտիս կրակով
սիրահեղեղ
Եւ բիւր սրտեր՝ սրտիս գոլովն
ջերմացուցեր...
Բջիջ-բջիջ այրեր եմ ես
մոմի նման
Շիթ-շիթ ճաճանչ կաթեցուցեր
ճամբուս վրայ...
Մոմս վտիտ, անչափ բարակ
ու դալկադէմ
Ինչպէ՞ս ցրէր մութը կուտակ
խաւարահեւ..
Սիզիփոսեան ճիգ ու ջանք էր
ես լաւ գիտեմ
Բայց մոմիս հետ կեանքս համակ
լոյս է դարձեր
Եւ թէ մարի չար հողմերէն
կորստաբեր
Յուշը գոնէ պիտի ապրի
իմ սրտիս մէջ
Լուսաւորէ կեանքիս ուղին
յաւերժօրէն:
ԵՐԱՆ
...............
ՍԷՐԸ
Սէրն թիթեռի թեւին նման
Անչափ քնքուշ է եւ նուրբիկ
Թէ մատներով կոշտ ու կոպիտ
Հպիս անոր փուշի նման
Զայն ճանկռտես քու մատներով
Փոշին ոսկի մնայ մատիդ
Թիթեռին թեւն վիրաւորուի
Սիրտը արցունք թափէ վրդով...
Սէրն բարակ բաժակի պէս
Լուսաթափանց, այնքան բիւրեղ
Շուտ կոտրուի թէ զայն տրորես
Թէ չխնամես ա՛լ վարդի պէս..
Սէրը յար եւ նման ծաղկին
Բոյրն ու թոյրը բանայ քեզի
Միայն եթէ գորովանքով
Զայն խնամես սիրագորով...
ԵՐԱՆ
...............
ՃԱԿՏԻՍ ԳԻՐՆ ԷՐ
Սիրտս դրի տողերուս մէջ
Մատուցեցի զայն սիրով լի
-Սիրտդ մեզի բնաւ պէտք չէ-
Անբառ ըսին, անցան-գացին...
-Հիմա լեզուդ կորսուած է
Ան կ'ապրի լոկ անցեալին մէջ
Ինչպէս հողը ուր ծներ է
Հիմա նախնեաց սոսկ աճիւնն է-
-Լեզուն-, ըսի մեր ոգին է
Որ դեռ կ'ապրի ու կ'ապրեցնէ,
Ան մեր ներքին Հայաստանն է,
Ինչպէ՞ս թողունք զայն յուսաբեկ-:
-Իտէալիստ ես-, ըսին, անցան
-Հիմա կեանքը օգտապաշտ է,
Իսկ դուն միայն երկնի մէջ ես
Վար իջիր եւ գետնին կառչէ-:
Տանջուեցայ ես դառնահե՛ծ
Գիրս թողած ես ման եկայ
Ո՛ւր ալ գացի, գի՛րս կանչեց
Ճակտիս գի՛րն էր, դարման չկար:
ԵՐԱՆ
...............
ՔՍԱՆՄԷԿԵՐՈՐԴ ԴԱՐ...
Ինչո՞ւ այսքան դուն բրտացար
Սրտիդ տեղ քա՛ր ես դուն շալկած
Խղճի նշոյլ մ'անգամ չունիս
Մարդ էակին տառապագին...
Գիտութեա՛ն դար, անխղճօրէ՛ն
Կը խժռես ծեր, մանուկ ու կին
Անիւին տակ մեքենայիդ
Ռումբերովդ կոյր, խելայեղ...
Մարդուն մէջ մա՛րդն սպաննեցիր
Մարդը մարդուն գա՛յլ դարձուցիր
Աշխարհն ամբողջ՝ անտառ վայրի
Ուր իրաւունքն է ուժեղին...
Ամէն արժէք դուն տրորեցի՛ր
Մամոնայի՛դ հարուածին տակ
Շահը ըրած մի նոր աստուած
Որ կը սպառնայ յար մոլեգի՛ն..
Հմայիլովն ազատութեան
Կախարդեցիր մարդը ունայն
Ստրկութեան շղթայ դրիր
Արարչական, ազատ կամքին..
Հարց ալ չես տար թէ ո՞ւր տանիս
Մարդկութիւնը անբանացած
Հօտը մարդկանց խելագարուած
Տէ՛ր, սթափեցուր վերջին պահին:
ԵՐԱՆ
...............
ՅԻՇՈՂՈՒԹԵԱՆՍ ԾԱԼՔԵՐՈՒՆ ՄԷՋ
Յիշողութեանս ծալքերուն մէջ
Աշխարհ մ'ամբողջ լուռ կը հեւայ
Մերթ մեղմանո՛ւշ ան կը տրոփէ
Մերթ ալ հուրքո՛վ կը բոցկլտայ....
 
Ինչե՛ր, ինչե՛ր կան հոն գրուած
Մատեան մ'ամբողջ, համակ մի կեանք
Ամէն մի էջ արեամբ գրուած
Սրտիս տրոփիւնն ալեկոծեալ....
 
Հոն կայ հոգի, սիրտ բռնկուն
Պահ ապրուած եւ չապրուած
Խօսքեր ըսուած ու դեռ չըսուած
Որոնք կ'ապրին դեռ կայծկլտուն....
 
Հոն կայ սրտի, մտքի այրում
Որ մերթ մոխիր դարձաւ նկուն
Մերթ լոյս դարձաւ ճառագայթուն
Անբաւելի, տիեզերաշո՛ւնչ....
 
Հոն կան վէրքեր, խորունկ ցաւեր
Ճենճերումներ կան կարեվէ՛ր
Որոնք դարձան արարման տենդ
Լոյսին ձգտող կամք աներեր....
 
Չար նախանձը զիս հալածեց
Բայց չկրցաւ ստուեր թողուլ
Պայծառ հոգւոյս վառ լոյսին մէջ
Շատցաւ ան զերթ արեւալոյս....
 
Յուշերուս մէջ լոյսը յաղթեց
Թագաւորեց մութին ահեղ
Ժանգ չկապեց հոգիս երբե՛ք
Առաւե՛լ կեանք ինձ ընծայեց....
 
Յիշողութիւնս՝ լուսամատեա՛ն
Լո՛յս կը քաղեմ բիւր էջերէն
Հրկիզումէս բոցավառեա՛լ
Անսպա՛ռ ճրագ, փարոսի պէս....
ԵՐԱՆ
...............
ՇՆՈՐՀԱԿԱԼ ԵՄ...
Շնորհակալ եմ աստղիս համար
Որուն շողքին տակ ես ծնայ
Որ զիս օրհնեց ու զիս օծեց
Գիրով բերրի ու սիրազեղ...
Շնորհակալ եմ լոյս ճաճանչին
Որ զիս գգուեց ու համբուրեց
Լուսաւորեց միտքս, հոգիս
Փայլատակեց կայծեր լուսէ...
Շնորհակալ եմ Արարիչին
Որ պարգեւեց հոգի լուսէ
Որ կարենամ պայծառ նայիլ
Մարդուն, կեանքին ու աշխարհին
Ամպերէն վեր արեւն տեսնել
Հրավառիլ լոյս շողերով
Ու արբենալ սիրադողով..
Դեռ՝ արարման տենդը վառեց
Հոգիիս մէջ իմ բոցակէզ
Բառեր դրաւ իմ շրթունքին
Որ օրհներգեմ կեանքը անգին...
Շնորհակա՛լ եմ ճակատագրիս
Որ ինձ տուաւ շո՛ւնչ, հե՛ւք, ոգի՛
Ընթանալու ճանապարհէս
Անշեղօրէ՛ն ու աներե՛ր
Աչքս յառած երկնքի՛ն վեհ
Դէպի Լո՛յսը արեւահեւ..
ԵՐԱՆ ԳՈՒՅՈՒՄՃԵԱՆ