Ազատ Խօսք - Ելեկտրոնային Անկախ Պարբերաթերթ

կայք էջ : www.azadkhosk.com

Խմբագիր - Երան Գույումճեան

Թիւ (81) Յունիս 2018

Գրական-Մշակութային

ԱՆՆԱԽԱՏԵՍԵԼԻ

kraganՆոէլիային մայրը սրդողած կը լսէր Մարիին բերնէն՝ տաք լաւայի նման դուրս հոսող, իր աղջիկը վարկաբեկող եւ նուաստացնող զրպարտութիւնները. բայց խոհեմութիւն համարեց չհարցնել, թէ ուրկէ՛ հաւաքած էր այդքան տեղեկութիւն. փորձեց ինքզինք զսպել եւ դէմքի անայլայլ եւ անտարբեր արտայայտութեամբ՝ շարունակեց մտիկ ընել :
Իրենց թաղամասին մէջ բամբասողի համբաւ վայելող այս վհուկը եկած էր իմացնելու Ալիսին, որ իր ուշադրութիւնը գրաւած էր, որ աղջիկը մի քանի անգամ անծանօթ մարդու մը ինքնաշարժը կը մտնէր եւ առանց քաշուելու կը համբուրէր զինք:
Մայրը չուզեց հաւատալ, բայց ոչ ալ ի վիճակի էր հերքելու լսածը, հապա՞ եթէ իրականութիւն էր :
Երբ փրկուեցաւ անոր թունալից ժանիքէն, նստաւ աղջկան սպասելու: Ինք ալ նկատած էր, որ վերջերս անոր վարուելակերպը բաւական փոխուած էր:
Առաջ՝ երբ դպրոցէն ելլէր, ուր կը դասաւանդէր, Նոէլիա անմիջապէս տուն կը վերադառանար, երբեմն մօրը կ'առաջարկէր, որ միասին երթային մօտակայ սրճարանը սուրճ խմելու, իրեն կը խօսէր աշակերտներուն, կամ ուսուցիչներուն, կամ իր ծրագիրներուն մասին: Հաճելի զբօսանք մըն էր երկուքին համար այս սուրճ խմելու արարողութիւնը. օրուան միօրինակութենէն դուրս գալու համար:
Բայց բաւական ատեն էր, որ այդ «սուրճ խմելները» պատմութեան անցած էին արդէն:Աղջիկը ուշ կը վերադառնար տուն, եւ մօրը հետ հազիւ մի քանի բառ կը փոխանակէր, իբրեւ թէ յոգնած էր եւ անկողին կ'երթար:
Անշուշտ կեանքը միանուագ երբեք պիտի չընթանար: Եւ բնականն ալ այդպէս պէտք է ըլլար: Նոէլիա երիտասարդ աղջիկ մըն էր եւ շատ պարզ էր, որ պիտի ուզէր տղու մը ծանօթանալ եւ ապագայի մասին մտածել:
Բայց իրեն զարմանք պատճառողը անոր վերապահութիւնն էր: Եթէ մէկուն հետ կը տեսնուէր, ինչու՞ իրեն չէր ըսեր ճշմարտութիւնը.ինք արգելք պիտի չըլլար անոր: Միշտ շատ լաւ յարաբերութիւն ունեցած էին իրարու հետ:
Վերջապէս, երբ գիշերը բաւական յառաջացած էր, լսեց դրան բացուիլը:
-Ըստ երեւոյթին իրենց զաւակներուն մասին վերջին իմացողները ծնողները կ'ըլլան. -ըսաւ աղջկան, -կրնա՞ս ըսել ինծի, թէ ո՛վ է այն երանելին, որու հետ կը տեսնուիս, որովհետեւ բացի ինձմէ ամէն մարդ տեղեակ է :
Աղջիկը պահ մը շառագունեցաւ բայց անմիջապէս վերագտաւ ինքզինք: Ուրեմն մօրը ականջը հասած էին իր գաղտնի հանդիպումները Կարոյին հետ:
Մայրը կը սպասէր, որ աղջիկը լուսաբանէր զինք. հաստատէր կամ հերքէր:Բայց աղջիկը պայուսակը առաւ եւ իր սենեակը քաշուեցաւ:
Յաջորդ առտու սովորականէն աւելի կանուխ ելաւ տունէն, որպէսզի մօրը չհանդիպի:
Գիշերը նորէն ուշ եկաւ եւ ուղղակի իր սենեակը գնաց:
Մէկ շաբաթ յետոյ, մայրը դպրոցէն արձակուելու ժամուն, գնաց եւ մօտակայ տեղ մը պահուըտեցաւ, տեսնելու համար թէ ինչ կը կատարուի:
Քիչ յետոյ սեւ ինքնաշարժ մը կեցաւ դպրոցի դրան առջեւ, երբ այլեւս ոչ ոք մնացած էր եւ մէջէն դուրս եկաւ մոխրագէս, լեցունկեկ մարդ մը, որ քիչ մը կը կաղար:
Ալիս իր թաքստոցէն՝ ուշի ուշով կը հետեւէր անոր շարժումներուն:
Ահա Նոէլիան, որ վազելով եկաւ եւ կարօտագին փաթթուեցաւ մարդուն, ապա երկուքը միասին կորսուեցան իր տեսողութենէն:
Ալիս տուն եկաւ շատ անտրամադիր: Ուրեմն այս գանձն էր խնդրոյ առարկան:
Երիտասարդ աղջիկ մը, որ տարիքով իրմէ բաւական մեծ, կաղ մարդու մը սիրահարուած է: Առաջինը չէր, ո՛չ ալ վերջինը. բայց այս պարագային, իր մէկ հատիկ աղջիկն էր գործող տիպարը:
Գիշերը, երբ Նոէլիա տուն մտաւ եւ կը պատրաստուէր իր ննջասենեակը երթալու, մայրը առջեւը կեցաւ եւ յայտնեց թէ գացած էր զինք լրտեսելու եւ տեսած իր աղջկան պաշտելի հերոսը: Այս անգամ չխնդրեց, այլ իրեն հրահանգեց, որ իրականութիւնը ըսէ:
Նոէլիան ի վերջոյ տեղի տուաւ: Բայց նախ գնաց խոհանոց, սուրճ եփեց իրենց համար եւ պատմեց եղելութիւնը:
Կարոն իր աշակերտներէն մէկուն հայրն էր, որուն ծանօթացած էր դպրոցը, երբ եկած էր տղան տուն տանելու:
Առաջին վայրկեանէն իսկ, համակրանքի զգացում մը արթնցած էր իր մէջ այս մարդուն հանդէպ, բայց մտածելով որ ամուսնացած էր, այդ համակրանքը իր մէջ պահած էր եւ ինք իրեն չէր թոյլատրած զայն ցուցաբերելու, զուր յոյսեր չարթնցնելու համար: Աւելի ուշ, երբ իմացած էր անոր ամուսնալուծուած ըլլալը, սրտին կապանքը քակած էր եւ մի քանի ամիսէ ի վեր արդէն կը տեսնուէին եւ շատ երջանիկ էին իրարու հետ:
-Բայց աղջիկս, -ընդմիջեց մայրը, -այդ մարդը տարիքով քու կրկինդ է եւ կարծես կը կաղայ քալելու ժամանակ-Նոէլիա գլխով հաստատական նշան ըրաւ- նաեւ ամուսնալուծուած է.հիմա ինծի կրնա՞ս ըսել թէ ի՛նչ տեսար այս մարդուն վրայ. գոնէ նիւթապէս լաւ դիրք ունի՞:
- Առեւտրական ընկերութեան մը մէջ հաշուապահ է, եւ գոհ է իր ստացած ամսավճարէն:
-Հ՜ը, չըսես ամէն կողմէ գովելի եւ թանկարժէք թեկնածու մըն է- ըսաւ մայրը քմծիծաղով:
Նոէլիա զայրացաւ իր մօրը այս վիրաւորիչ խօսքէն:
-Նայէ՛ մամա, ես բաւական մեծ եմ իմ ընտրութիւնս կատարելու եւ որոշումներ առնելու: Ճիշդ այս պատճառով էր, որ չէի ուզեր քեզի պատմել, որ ամուսնալուծուած մարդու մը հետ կը տեսնուիմ, քու այս հեգնանքի արտայայտութիւնդ չլսելու համար: Ես որոշած եմ իրեն հետ ապրիլ: Անմիջապէս, որ ամուսնալուծման թուղթերը օրինաւոր կերպով կարգադրուին, մենք միասին պիտի երթանք ապրելու, դուն համաձայն ըլլաս, կամ ոչ:
Այո՛կաղ մնացած է, մանկութեան շրջանին պատահած արկածի մը հետեւանքով: Քու մատնանշած բոլոր թերութիւններդ, տարիքը, ոտքին կաղութիւնը, ամուսնալուծումը, ինծի համար ոչ մէկ արգելք կը հանդիսանան, որ ես իր մէջ չգնահատեմ իր հոգեկան եւ մարդկային արժէքները: Հետեւաբար մի՛ փորձեր զիս տարհամոզել: Մենք միասին պիտի ապրինք, կը կրկնեմ:
Մայրը ափիբերան աղջկան կը նայէր, որ անճանաչելի անձ մը դարձած էր իրեն համար. խօսելու ոճը, վճռական եւ յանդուգն որոշումները իրեն համար նորութիւն էին: Ինք չէ՞ր անդրադարձած այս տեղի ունեցած փոփոխութիւններուն:
Այլեւս ըսելիք չունէր. առանց որեւէ բառ արտասանելու, սուրճին բաժակներն ու պնակները լուաց եւ իր սենեակը գնաց:
Ժամանակները տարբեր են հիմա- մտածեց. բարոյական արժէքները իրենց իմաստը կորսնցուցած են. ծնողք –զաւակ յարաբերութիւնները բարակ թելի մը վերածուած են. ջանանք որ չփրթի այդ թելը : Իսկ մեզի, մեծերուս կը մնայ քայլ պահել ներկայի այս սրընթաց փոփոխութիւններուն հետ, այլապէս հոսանքը կը տանի մեր սիրելի զաւակները:
Ամբողջ գիշերը մինչեւ լոյս,անկողնին մէջ ինքնահամոզման պատճառաբանութիւններ փնտռելով տուայտեցաւ:
ՍՕՍԻ ՀԱՃԵԱՆ