Ազատ Խօսք - Ելեկտրոնային Անկախ Պարբերաթերթ

կայք էջ : www.azadkhosk.com

Խմբագիր - Երան Գույումճեան

Թիւ (107) Նոյեմբեր 2020

Խմբագրական

ՓԱՌՔ ԵՒ ԽՈՆԱՐՀՈՒՄ ՀԱՅ ԶԻՆՈՒՈՐԻՆ

kragan
Ժողովուրդներու պատմութիւնը կը յուշէ որ ռազմադաշտի իրավիճակն է որ գերազանցօրէն կ'երաշխաւորէ ժողովուրդի մը անվտանգութիւնը, իր հողին վրայ անոր ազատ ապրելու իրաւունքը, անոր յարատեւման ընթացքը պատմութեան մէջ, անշուշտ վարպետ, ճարպիկ եւ խորագէտ դիւանագիտութեան հետ զուգընթաց: Իսկ ռազմադաշտի իրավիճակը կը պայմանաւորուի այնտեղ կռուող բանակի, զինոյժի, զինուորի կարողականութեամբ, անոր ցուցաբերած մարտունակ ոգիով, հերոսական սխրանքներ կատարելու կամ չկատարելու կարողութեամբ...
 
Սեպտեմբեր 27-էն սկիզբ առած թրքա-ազերիական-ահաբեկչական նախայարձակ լայնածաւալ պատերազմը ցայտուն կերպով ցոյց տուաւ հայոց բանակին աննկուն ոգին ու կորովը, մարտի դաշտին վրայ՝ թշնամիին ահեղ սպառազինութեան եւ թուաքանակին դէմ դնելու վճռակամութիւնը, հերոսական սխրանքներ գործելու գերբնական կարողութիւնը: Սա մահու կենաց օրհասական, հայրենական պատերազմ էր, ուր անգամ մը եւս դրսեւորուեցաւ հայ զինուորին քաջարի կեցուածքը, մահուան աչքերուն շեշտակի նայելու անոր խիզախութիւնը, մահուամբ մահին յաղթելու եւ մինչեւ վերջ արեան գնով հայրենեաց հողը պաշտպանելու անկոտրում հայրենասիրական ոգին...
 
Եւ հայրենեաց զինուոր դարձան բոլորը...Մեր քաջարի զինուորներուն, սպաներուն եւ հրամանատարներուն կողքին կռուող աշխարհազօրայիններու եւ կամաւորներու բանակը, հայուհիներու ջոկատը կամ ջոկատները, սփիւռքէն հայրենիք փութացած հայորդիներ...Զինուոր դարձան թիկունքին անխոնջ ծառայութիւններ մատուցող անձինք, սփիւռքահայ գաղթօճախները, որոնք իրենց բողոքի ցոյցերով ու հանրահաւաքներով քանդեցին աշխարհի քար լռութիւնը՝ ազրպէյճանամէտ թէ թրքամէտ տեղեկատւութիւնն ու քարոզչութիւնը եւ ստեղծեցին, ըստ կարելւոյն, հայանպաստ հանրային կարծիք, փաստելով նաեւ որ հայութիւնը ամբողջ կրնայ դառնալ ցանցային պետութիւն, աւելի ճիշդ ԱԶԳ-ԲԱՆԱԿ:
 
Հայ զինուորը քաջ գիտակցեցաւ թէ ա՛լ նահանջելու տեղ չունի, թէ ան պարտի ամէն գնով պաշտպանել հող հայրենին՝ իր նախնեաց բնօրրանը, պաշտպանել իր ազատ ապրելու իրաւունքը այդ հողին վրայ, պաշտպանել հայոց պետականութիւնը եւ՝ խափանել թուրք-ազերիական-ահաբեկչական նոր ցեղասպանութիւն մը, որ կեանքի կոչուելու պարագային կ'իրագործուի բանթուրանական վաղեմի երազը, զոր բարձրաձայնել յանդգնած էր Թուրքիոյ նախագահ Էրտողանը իր արտաբերած դիպուկ բառերով. «Մենք պէտք է ամբողջացնենք մեր նախնեաց կիսատ մնացած առաքելութիւնը», այսինքն՝ հայկական ցեղասպանութիւնը:
 
Սա նոր Սարդարապատ էր: Նոյն այդ ոգիով եւ միասնականութեամբ կռուեցան հայոց բանակի բոլոր զինուորագրեալները, անկարելին դարձնելով կարելի, ՄԵՆՔ-ի ահեղ բռունցքով դէմ դնելով անարգ թշնամիին, որ բազմապատիկ աւելի ուժեղ էր թուաքանակով, գերժամանակակից զէնք-զինամթերքով: Աւելին, թշնամին կը բաղկանար ոչ միայն ազերի զինոյժէ, այլեւ՝ թրքական զօրամասերէ, այլ երկիրներէ եկած վարձկան ահաբեկիչներէ:
 
Պահ առ պահ, հայութիւնը ամբողջ՝ մէկ հոգի եւ մէկ սիրտ դարձած, շունչը պահած կը հետեւէր լուրերուն՝ հեռատեսիլի կայաններէն թէ ընկերային ցանցերու վրայ, հոգեւին ըլլալով հայոց բանակի մեր անվեհեր զինուորներուն կողքին՝ հայրենական սահմաններուն վրայ, իր սրտի տրոփիւնը եւ աղօթքը միացնելով անոնց տրոփիւնին:
Դժբախտաբար, սակայն, թշնամիին ահռելի ոյժն ու թուաքանակը, ի գործ դրուած քիմիական եւ այլ զինատեսակներու անխնայ գործածութիւնը, քաղաքացիական բնակավայրերու հրթիռակոծումները, թուրք-ազերի-իսրայէլեան անօդաչու թռչող եւ մահաբեր սարքերը յայտնապէս պիտի ստեղծէին անելանելի իրավիճակ:
 
Եւ հիմա Հայաստանի եւ Արցախի, ինչպէս նաեւ համայն հայութեան սեղանին պարտադրուած է պարտուողական, նուաստացուցիչ պայմանագիր մը՝ ստորագրութեամբը ՀՀ վարչապետին եւ Ազրպէյճանի նախագահին, Ռուսաստանի Դաշնութեան նախագահին միջնորդութեամբ: Զինուորի թանկ արիւնով շաղախուած, անոր հերոսական սխրանքներով պաշտպանուած ՀՈՂ ՀԱՅՐԵՆԻՆ՝ այս պայմանագրի իրագործումով, կը զիջուի Թուրքիոյ քայլ առ քայլ, կարելիութիւն ստեղծելով որ ան վերջապէս իրականացնէ իր բանթուրանական երազը...
 
Սեղանին դրուած է՝ աքցանուած Արցախի եւ Հայաստանի քարտէս մը, թուրքին մոկոնածը, որպէսզի ան կարենայ մեր հայրենիքը ամբողջովին յօշոտել ու լափել յետոյ...ժամանակի խնդիր է: Պայմանագիրը անընդունելի է համայն հայութեան համար, ան անընդունելի է մէն մի հայուն, որ ունի ազգային ոգի եւ ազգային արժանապատւութիւն: Բարեբախտաբար, այս պայմանագիրը չունի որեւէ իրաւական արժէք եւ կարելի է զայն անվաւեր համարել, համախմբուիլ զգաստ եւ սթափ ոգիով, սառնասիրտ բանականութեամբ, պայքարի ուժեղ կամքով եւ նոր ուղիներ որոնել անխախտ պահելու Արցախի եւ Հայաստանի սահմանները, առանց տրուելու բազմապիսի սադրանքներու եւ դաւադրութիւններու, փողոցային թէ այլ գզուըռտոցներու եւ ամբոխավարութեան, որպէսզի կարենանք ապահովել մեր սուրբ հայրենիքի անվտանգ գոյութիւնը, արժանին մատուցել հազարաւոր մեր նահատակներուն, որոնք ինկան յանուն հայրենիքի, յանուն մեր ապրելու իրաւունքին:
 
Ներկայիս, առաւել քան երբեք, անհրաժեշտ է զգաստանալ, սթափ միտքով մտածել եւ պարտադրուած փաստաթուղթին շուրջ բանակցիլ, ապահովելով բարեփոխումներ, ըստ կարելւոյն, գէթ Մեղրիի հարցով, Արցախի ինքնորոշման հարցով, թէ այլ: Զիրար մեղադրելով, ազգի մէջ պառակտում մտցընելով, պղտոր ջուրի մէջ ձուկ որսալ փորձելով՝ մենք տեղ չենք հասնիր եւ դեռ կը կորսնցընենք մեր ունեցածն ալ, մեր պետականութիւնը, որուն շուրջ ՊԻՏԻ ՀԱՄԱԽՄԲՈՒԻՆՔ, մինչեւ կարենանք ՍԱՌՆԱՍՐՏՕՐԷՆ մտածել, այս անելանելի վիճակէն դուրս գալ, եւ ՀԶՕՐԱՆԱԼՈՒ նոր ուղիներ որոնել, յանուն մեր վաղուան:
 
Իսկ երկար ժամանակի կտրուածքով, մենք պիտի կարենանք մեր թուղթէ շերեփը վերածել երկաթեայ, պողպատեայ շերեփի, հզօրանալով, զարգացնելով մեր ռազմարդիւնաբերութիւնը, յատկապէս, մեր գիտութիւնը, դիւանագիտութիւնը, տնտեսութիւնը, կրթամշակութային ոլորտը, զինուիլ ինչպէս հարկն է՝ գերարդիական սարքերով, հայոց բանակը օժտել գերժամանակակից զէնք-զինամթերքով եւ ՀԶՕՐԱՆԱԼ, ՀԶՕՐԱՆԱԼ...
 
ՀԱՅՐԵՆԻՔԸ ՎԵՐ Է ԱՄԷՆ ԻՆՉԷՆ, ԱՆՁԵՐԷՆ ՈՒ ԱԹՈՌՆԵՐԷՆ, ԽՄԲԱԿՆԵՐԷՆ ՈՒ ՀԱՏՈՒԱԾՆԵՐԷՆ, ԵՒ ՅԱՆՈՒՆ ԱՅԴ ՀԱՅՐԵՆԻՔԻ ՅԱՐԱՏԵՒՄԱՆ ՊԻՏԻ ՊԱՅՔԱՐԻՆՔ ԲՈԼՈՐՍ ԵՒ ՄԵԶՄԷ ԱՄԷՆ ՄԷԿԸ:
 
ԿԵՑՑԷ ԱԶԱՏ ԵՒ ԱՐԺԱՆԱՊԱՏԻՒ ՀԱՅԱՍՏԱՆՆ ՈՒ ԱՐՑԱԽԸ:
ԿԵՑՑԷ ՀԱՅՈՑ ԲԱՆԱԿԸ,
ԿԵՑՑԷ ՀԱՅ ԶԻՆՈՒՈՐԸ ԵՒ
ԽՈՐԻՆ ԽՈՆԱՐՀՈՒՄ՝ ՆԱՀԱՏԱԿՈՒԱԾ ՄԵՐ ԱՆՄԱՀ ԶԻՆՈՒՈՐՆԵՐՈՒՆ ՅԱՒԵՐԺԱԿԱՆ ՅԻՇԱՏԱԿԻՆ:
 
ԵՐԱՆ ԳՈՒՅՈՒՄՃԵԱՆ