Ազատ Խօսք - Ելեկտրոնային Անկախ Պարբերաթերթ

կայք էջ : www.azadkhosk.com

Խմբագիր - Երան Գույումճեան

Թիւ (96) Նոյեմբեր 2019

ՔԱՌԵԱԿՆԵՐ

ՔԱՌԵԱԿՆԵՐ

kragan
Թէ ես կրցայ գրել ինչ-որ տողեր լուսէ
Իմ մուսաս էր որ զիս դրդեց տիւ ու գիշեր
Գրի առնել ինծի յուշած միտքերը լոյս
Զանոնք բաշխեմ հոգիներուն ես սիրալոյս...
......................
Հոգիս այս պահուն օրհնութիւն ունի
Անոնց որ պահիկ մ'անցան իմ կեանքէս
Նշոյլ մը հայեացք ինձ հետ թողուցին
Ինձ հետ մնացին յար յաւերժօրէն...
......................
Քանիներ կան որոնք թեւեր ինծի տուին
Բարի խօսքով, լոյս ժպիտով մը խնդագին
Քանիներ կան որոնք պաղ սիրտ մը ցոյց տուին
Դեռ քանիներ՝ որոնց սուր խօսքն խոցեց հոգիս..
......................
Թէ նշոյլ մը իմաստութիւն ես ձեռքբերի
Հազար անգամ ինկայ, ելայ ես վիրաւոր
Վէրքս դարձաւ երգ մը վարար ու հոգեթով
Վէրքս դարձաւ իմաստութեան բեկոր մը ջինջ...
......................
Առանց ճիգի, աշխատանքի
Անգին գանձ ալ ունենաս
Ուրախութիւն չի տար սիրտիդ
Զայն նուաճելն է իրաւ բերկրանք...
......................
Ամէն անգամ որ զառիվեր մը բարձրացայ
Շնչակտուր հասայ գագաթն անոր լուսէ
Նոր կեանք մ'առի ես արփաւէտ լոյսով արբած
Յետոյ տեսայ հորիզոնին նոր բարձունքներ...
......................
Սիրտդ, հոգիդ լոյսով օծէ
Նոյնիսկ մթին խաւարին մէջ
Լոյսին կառչիր կեանք մը համակ
Որ լո՛յս դառնաս, անմահանա՛ս...
......................
Ամէն անգամ որ արգելք մը յաղթահարես
Հոգիդ կ'աճի ու կը մեծնայ անհունօրէն
Դիւրասահ կեանքն անմիտ ու ծոյլ քեզ կ'ընծայէ
Կը խեղճանաս ու կծկուիս պատեանիդ մէջ...
......................
Մի՛ ընտրեր դուն դիւրին ճամբան
Որ հեզասահ թուի ըլլալ
Դժուար ուղին է վերընթաց
Որ քեզ տանի լոյսին անհաս...
......................
Ես սիրեցի բռնկումը մայրամուտի
Երբ հրդեհներ յանկարծ վառին հորիզոնին
Եւ չես գիտեր հրաժե՞շտ է սա, թէ՞ նոր սկիզբ
Ծիրանեգոյն նոր աշխարհի մը ծնունդին...
......................
Բառերէն վեր խորհուրդ մը կայ
Անքննելի խորհուրդ խորին
Հոգիէ հոգի կը ծիածանուի
Լռութեամբ մը հոգեհառաչ...
......................
Ուղիղ քալէ ճանապարհէդ
Թէ բարեւեն ուրախացի՛ր
Թէ անտեսեն մի՛ սրտնեղիր
Ոգիդ բարձր պահէ յաւէտ...
......................
Ժամանակի ձեռքն անկաշառ
Գգուեց զիս իր իմաստութեամբ
Բայց բարձր գին պահանջեց ան
Բոյլ մը կայծին իմաստութեան...
......................
Հիմա մարդիկ բազմերես են
Հո՛ս կողքիդ են, հո՛ն քեզ դէմ են
Հո՛ս կը գովեն, հո՛ն բամբասեն
Իսկականը՝ ո՞ր երեսն է...
......................
Շահի պայքար, ուժի պայքար
Յանուն փառքի, իշխանութեան
Իսկ հոգիին համար անբաւ
Սով է տխուր, լի անձկութեամբ..
......................
Հազար ցաւ ալ թէ ունենամ
Սիրտս այրող լուռ տառապանք
Արարումս՝ խինդ հոգեկան
Կը շէնցընէ հոգիս համակ..
......................
Ի՞նչ փոյթ մարդիկ գովաբանեն
Կամ հակառակն՝ վատաբանեն
Քեզ ու գործդ արդար, բարի
Խիղճիդ միայն դուն տաս հաշիւ:
......................
Զուր է կեանքդ թէ չփնտռես
Հոգիդ անբաւ, անպարունակ
Անով աճի՛ս, համայնանա՛ս
Անով Աստծոյն դուն մօտենաս..
......................
Հոգիիդ մէջ թէ լոյս չըլլայ
Արեւալոյսն անգամ շքեղ
Չի կրնար քեզ լուսաւորել
Դառնալ լոյսի աղբիւր վարար...
......................
Մի՛ կապկեր դուն ոճն ուրիշի
Ամէն մարդ ալ իր ոճն ունի
Գտի՛ր ոճդ քու սեփական
Որ հոգիիդ ցոլքը ըլլայ...
......................
Գողութեան շատ տեսակներ կան
Մարդ կայ նիւթի, ինչքի գող է
Ոգիի բերք գողցող ալ կայ
Սա ամէնէն նողկալին է..
......................
Թէ հայեացքդ ընդարձակես եւ համայնը դուն ընդգրկես
Յայնժամ որքա՛ն չնչին թուին մանրուքները ամէնօրեայ
Վեր բարձրանաս ճղճիմ, նանիր բիւր միտքերէն բռնադատեալ
Ընդարձակի՛ս, անհունանա՛ս, տիեզերքին պէս անծայրածիր..
ԵՐԱՆ ԳՈՒՅՈՒՄՃԵԱՆ