Ազատ Խօսք - Ելեկտրոնային Անկախ Պարբերաթերթ

կայք էջ : www.azadkhosk.com

Խմբագիր - Երան Գույումճեան

Թիւ (95) Հոկտեմբեր 2019

ՔԱՌԵԱԿՆԵՐ

ՔԱՌԵԱԿՆԵՐ

kragan
Կեղծ մարգարէներ դեռ պիտ'գան հանդէս
Եւ պիտ' բարբառին միշտ ճշմարիտէն
Բայց ճշմարիտը մեր սրտին մէջ է
Թէ կարենանք մենք տրոփիւնը լսել...
...............
Թէ հայրենիք պիտ'կառուցես
Ոսկի, արծաթ էական չեն
Սիրոյ շաղախ պիտի դնես
Որ ամրանայ շէնքդ վսեմ...
...............
Շիթ մը արցունքն հազար բառ է
Լաւա որպէս հոսի աչքէդ
Սիրտ հրաբուխի ակունքներէն
Ինչպէս բոցը կրակէն հրկէզ...
...............
Փառքի մուրացկան թէ որ դուն ըլլաս
Ազատութիւնդ պիտի զոհես թանկ
Արգելափակես թռիչքը հոգիիդ
Եւ դառնաս ստրուկն այլոց քմայքին...
...............
Սիրոյ մասին անչափ տողեր
Անչափ բառեր կան քաղցրագին
Բայց ամէն տեղ սիրոյ քաղց է
Սիրոյ կարօտ կայ տրտմագին...
...............
Տողերուս մէջ հոգիս ցոլաց
Բիւրեղափայլ զերթ ցօղն բուրեան
Բայց խորքն անոր մնաց անհաս
Զերթ տիեզերքն է բարդ ի բարդ...
...............
Համակ կեանք մը մենք կ'որոնենք
Ճշմարտութեան լուսէ հատիկն
Եւ չենք գտներ մենք երբեւէ
Զայն փնտռելն է իմաստն կեանքի...
...............
Կարենալու համար ճախրել
Պիտի սուզուիս խորքը հոգւոյդ
Անկէ պիտի սլացք առնես
Ու սաւառնիս բարձունքներուն...
...............
Լռութիւնս տիեզերաչափ
Ես մսխեցի սին բառերով
Ինչպէս գանձ մը փոշիանայ
Մանրադրամի վերածուելով...
...............
Ապրումներս լուսաթախիծ
Ծանակեցին փոքր մարդիկ
Իրենց համար վայելքը սին
Կեանքի իմաստ էր, բանալին...
...............
Արդեօ՞ք պատիժ թէ՞ մի գանձ է
Խորխորատներն իջնել հոգւոյն
Տառապանքի հուր ստեղծել
Որ հրկիզուիս իր բոցերուն...
...............
Բառ ու տողդ սիրտէդ անցուր
Նախքան որ զայն խօսիս, գրես
Բերնէդ ելածն երդումի պէս
Չունենայ բնաւ կաթիլ մը սուտ...
...............
Քեզ ո՛չ ոք պիտ' չհասկընայ
Սիրտդ այդպէս դուն մի՛ բանար
Ե՞րբ է եղեր որ մերկ աչքը
Տեսնէ սիրտի խորխորատը...
...............
Ամէն հոգի երգ մը ունի
Ինչպէս ծաղիկն՝ բուրմունքը իր
Պիտի չըլլա՞ր շատ տաղտկալի
Թէ ըլլար լոկ երգն պլպուլի..
...............
Թէ մէկը քեզ գովաբանէ
Յանկարծ ամբոխ մը զայն կրկնէ
Թէ մէկը քեզ նսեմացնէ
Նոյն ամբոխը քեզ խաչ հանէ...
...............
Երբ արժէքներն կը նահանջեն
Չարժէքները կու գան հանդէս
Աղաղակով որոտաձայն
Կը բրտացնեն հոգին մարդկանց....
...............
Զիլ աղմուկ է, եռուզեռ է
Առատ սեղան ու խնճոյք է
Հոգին սակայն բացակայ է
Հոգեզուրկը անիմաստ է...
...............
Սխալն իմս էր որ այս դարին
Անհոգի եւ անխիղճ դարին
Ես միշտ հոգին լոկ փնտռեցի
Հոգեծարաւ միշտ մընացի...
...............
Ես իմ գործս կատարեցի
Խղճի մտօք, անփոխադարձ
Ի՛նչ փոյթ ըլլան ուրացողներ
Խիղճս մաքուր, ջինջ է անչափ...
ԵՐԱՆ ԳՈՒՅՈՒՄՃԵԱՆ