Ազատ Խօսք - Ելեկտրոնային Անկախ Պարբերաթերթ

կայք էջ : www.azadkhosk.com

Խմբագիր - Երան Գույումճեան

Թիւ (91) Մայիս 2019

ՔԱՌԵԱԿՆԵՐ

ՔԱՌԵԱԿՆԵՐ

kragan
Գիրս բխումն էր սիրակէզ սրտիս
Զերթ զուլալ ջուրը՝ վարար աղբիւրին
Ի՞մ յանցանքս էր որ ան լոկ հասաւ
Պապակ սիրտերէն քիչերուն միայն...
......................
Բարին շողշողայ ադամանդի պէս
Թէ սիրտդ բարի տրոփէ կրծքիդ տակ
Փայլն անոր լոյս տայ մթան մէջ անգամ
Սիրտեր ջերմացնէ զերթ անմար կանթեղ...
......................
Գլուխ գովանէն հեռու միշտ կեցիր
Չունեցածը ան կը գովէ, գիտցի՛ր
Որ քեզ կըլանէ խօսքերով պատիր
Գործն է միշտ մարդուն ճշգրիտ հայելին...
......................
Շատ եմ տեսեր գրիչի մարդիկ
Որ ծռմռին յանուն շահին
Եւ անտեսեն մարդը արդար
Ծախելով խիղճ, գրիչը ազատ...
......................
Կաղանդի մէջ, Ս. Ծննդեան
Մոգական բան մը կը փնտռենք
Առօրեայի սիրտմաշուքէն
Սուրբ հեքիաթը լուսածորան..
......................
Չեմ սիրեր երբ բութ հաշիւը
Մտնէ սիրտէն, հոգիէն ներս
Այլասերէ մաքուր սէրը
Առեւտուրի զայն վերածէ...
......................
Կախարդանք է կեանքը համակ
Երկինք, արեւ, լուսին, աստղեր
Մարդուն հոգին կը կախարդեն
Աշխարհն համակ հրաշք կ'ընծայեն..
......................
Բարի ժպիտ դուն տարածէ՛
Մարդկանց օրը պայծառացո՛ւր
Ժպիտն անկեղծ եւ սրտաբուխ
Հրաշագործ դեղ-դարման է...
......................
Բառի տարազն շատ նեղ եկաւ
Յոյզին, խոհին անպարագիծ
Բառը սեղմեց զերթ կաղապար
Չհասաւ ան թռիչքի սլացքին...
......................
Տրտմութիւններ կան լուսաւոր անչափ
Այնքան գեղեցիկ եւ ազնուական
Որ հոգիդ կ'օրրեն թախիծով անափ
Զերթ աշնան դալուկ ծառն տերեւաթափ...
......................
Թէ բառերդ չկարենան
Հասնիլ, դպչիլ սիրտին այլոց
Մի՛ մեղադրեր սիրտը անոնց
Այլ՝ բառերդ անսէ՛ր, անհրա՛յրք...
......................
Բառդ, տողդ օծէ սիրով
Զանոնք թաթխէ արիւնիդ մէջ
Եթէ կ'ուզես շունչ տալ անոնց
Արարչական հրայրքով վսեմ...
......................
Պատուէրով գիրն արհեստական
Չի յուզեր բնաւ, չառինքներ
Սիրտէն բխած գիրը միայն
Գերէ հոգին, զայն կախարդէ...
......................
Լոյսը բարի ընդդէմ չարեաց
Կը պայքարի ամէն վայրկեան
Զերթ լուսաբացն առաւօտեան
Ճառագէ լոյս մթնահալած...
......................
Եւ ամէն անգամ որ չարը շահի
Ես ինձ հետ միայն կռիւ կ'ունենամ
Թէ արդեօ՞ք չարին մէջ բաժին չունիմ
Թէկուզ վիրաւոր անտարբերութեամբ...
......................
Թէ սիրտը սրտին անհաղորդ մնայ
Թէ մարդիկ սառն անտարբերութեամբ
Նային քու բառիդ, տողիդ տագնապած
Կեանքը կը դառնայ անիմաստ մի բան...
......................
Չեմ սիրեր ես ախն ու վախը
Ողբերգակներն եղերերգու
Որոնք չկան երբ կայ կեանքը
Եւ յայտնուին լոկ յետ-մահու...
......................
Թող տողերս չնկատուին
Քանզի դեռ ողջ եմ, կենդանի
Մարդիկ միշտ ալ կը նկատեն
Երբ ա՛լ չկաս, երբ մեկնած ես..
......................
Կան որ մեկնին անակնկալ
Որ ցնցուի՛ս, զգաստանա՛ս
Լա՛ւ իմանաս որ հիւր ես միայն
Աշխարհիս մէջ հրաշանման...
......................
Հեռաձայնը տխուր հնչեց
Գուժեց բօթը մօրս մահուան
Տարիներ են անցեր անկէ
Բայց զնգոցը դեռ կը հնչէ...
......................
Պահեր կան լուռ, անչափ խորունկ
Որ միշտ կ'ապրին մեր սրտին մէջ
Տարիները շատ անզօր են
Ջնջելու պահն խորհրդայոյզ..
......................
Անտարբերներ՝ որքան ուզես
Ցաւիդ, տողիդ ու տագնապիդ
«Ամէն մարդ իր հաշիւն ունի»
Սա է անոնց կեանքի օրէնքն...
......................
Շահ ու հաշիւ չփնտռեցի
Շիտակին լոկ գլուխ ծռեցի
Շահերս բիւր տանուլ տուի
Ճշմարիտին փայլով արբշիռ...
ԵՐԱՆ ԳՈՒՅՈՒՄՃԵԱՆ