Ազատ Խօսք - Ելեկտրոնային Անկախ Պարբերաթերթ

կայք էջ : www.azadkhosk.com

Խմբագիր - Երան Գույումճեան

Թիւ (82) Յուլիս 2018

ՔԱՌԵԱԿՆԵՐ

ՔԱՌԵԱԿՆԵՐ ԿԱՄ ՔԱՌԱՏՈՂԵՐ

kragan
Անապատին մէջ անջրդի
Զիս հոտեւան ծաղիկ մ'ըրիր
Բայց զլացար շիթ մը գորով
Տալ ծաղիկին այդ հոգեթով...
.....................
Թէ սպասումիդ չարձագանգեն
Մի՛ աղաչեր, մի՛ ստորնանար
Ինքնաբեր են սէրն ու յարգանք
Կա՛մ կան անոնք, կա՛մ ալ չկան..
.....................
Ադորրաւէտ լռութիւն է
Մենութիւն է ինքս ինձ հետ
Բայց կը թուի թէ տիեզերքի
Սրտի զարկին եմ ունկնդիր...
.....................
Թէ ապաւինիս ոեւէ մէկին
Յուսախաբ կ'ըլլաս, դուն լաւ իմացի՛ր
Սեփակա՛ն ոյժիդ պիտ' ապաւինիս
Ոտքերուդ վրայ պիտ' ամո՛ւր կանգնիս...
.....................
Թէ մութն ծածկէ երկինք, երկիր
Լոյսը փնտռէ՛ խորքը սրտիդ
Որ շարունակ հուրհրատէ
Լուսաւորչի կանթեղին պէս...
.....................
Աշունը մերթ յո՛ւշ, մերթ ալ մշո՛ւշ է
Մերթ վառ կարօ՛տ է, մերթ ալ թախի՛ծ է
Հրակարմի՛ր ցոլք, ոգեղէն հրա՛յրք է
Ժամանա՛կն ամբողջ իր մէջ կը նիրհէ...
.....................
Կեանքը կ'անցնի երազի պէս
Ժամանակի թեւին վրայ
Բարի գործը միայն մնայ
Ա՛յն որ կու տաս հոգենուէր...
.....................
Ցաւը երբեք փոխանցիկ չէ
Ան սոսկ ինկած տեղը կ'այրէ
Կրնաս գթալ ու կարեկցիլ
Բայց ցաւն բնաւ չի բաժնուիր...
.....................
Ժպտա՛ կեանքին ինչ ալ ըլլայ
Ժպիտն այդ լո՛յս միայն սփռէ
Մութը վանէ, խաւարն ցրէ
Հոգիէ՛դ ներս շողարձակէ...
.....................
Սի՛րտ իմ, պիտ' տոկաս ինչ ալ պատահի
Լաւին ու վատին պիտի դիմանա՛ս
Քեզ արտօնուած չէ որ յուսաբեկիս
Դուն նշոյլ լոյսդ սփռէ՛ աշխարհին...
.....................
Ի՛նչ արշալոյսներ պիտ' ծագին պայծառ
Ի՛նչ արշալոյսներ պիտ' մայրամտին
Մարդիկ դեռ պիտ' գան ու պիտի երթան
Տիեզերքը յաւե՛րժ պիտի թաւալի...
.....................
Անկեղծ խօսքը սիրտէն բխած
Դպչի սրտին մարդ էակի
Ո՛վ ալ ըլլայ, ո՛ւր ալ ըլլայ
Եթէ մա՛րդ է տակաւին:
.....................
Ո՛ւր ալ երթաս մարդը նոյնն է
Իր բուն խորքին, ոչ՝ ձեւին մէջ
Պարագաներն կը տարբերին
Սիրտը սի՛րտ է, հոգին՝ հոգի՛...
.....................
Բառս տարա՛զ տուաւ մտքիս
Յստակացուց անորսալի՛ն
Բայց տարազն այդ այնքան նե՛ղ էր
Մտքիս թռիչքին՝ վանդա՛կ մըն էր...
.....................
Ծաղիկներ կան որ կը ծաղկին աշնան
Գարնան եւ ամրան արեւն ամբարած
Բոյրեր ու թոյրեր ունին խտացած
Լոկ տարաժամին թէեւ յայտնուած...
.....................
Աթոռները ի պատուի են
Փառքի դափնի ըլլան կարծես
Ոչինչ կ'արժեն խելք, գիտելիք
Թէ չունենա՛ս աթոռ ու դիրք...
.....................
Հազար բարիք ալ դուն ընես
Հատուցում մի՛ ակնկալեր
Հատուցումը հրճուա՛նքդ է
Զոր պիտ' զգաս լոկ սրտի՛դ մէջ...
.....................
Ցաւիդ հետ միշտ ալ մինա՛կ ես
Քանզի սի՛րտդ զայն խորզգայ
Սիրտդ ինչպէ՞ս այլոց փոխ տաս
Ան քո՛ւկդ է քու ցաւիդ պէս...
ԵՐԱՆ ԳՈՒՅՈՒՄՃԵԱՆ