Ազատ Խօսք - Ելեկտրոնային Անկախ Պարբերաթերթ

կայք էջ : www.azadkhosk.com

Խմբագիր - Երան Գույումճեան

Թիւ (115) Յուլիս 2021

Յօդուածներ

Հալէպ ...

Հեքիաթային Քաղաքը

Նուարդ Մատոյեան Տարագճեան

antsoutarts1aԶարմանալի է Հալեպահայութեան Կենսունակութիւնը:
Հեքիաթ է ու պատմութիւն Հալէպ քաղաքը:
Հող մը, որ կը խորհրդանշէ հայութեան հարիւրամեայ հոգեկան անցեալ մը ամբողջ:
Հայութիւնը՝ իր վիշտերով ու տենչանքներով, իր յոյսերով ու երազներով:
Հոն՝ ուր Առաքեալներու ոտնահետքերով սրբացած հողին վրայ, հրաշքով յարութիւն կ՜առնէին Հայոց Եղեռնէն ճողոպրած հայու բեկորներ:
Այն հողն է՝ որ դարձաւ բռնագաղթուած հայութեան վերընձիւղման խորհրդանիշ:
Սուրիական հողին հանդէպ սէրն ու կապուածութիւնը կու գայ մեր անցեալէն:
Սէր մը, որ անցեալին կը պատկանի, կ՜ապրի մեզի հետ ու երբեք չի խամրիր:
Սէր մը, որ փոխանցուեցաւ սերեւնդէ սերունդ, դառնալու հայելին երախտապարտ ժողովուրդի մը անպարփակ հոգեբանութեան:
Ահա թէ ինչու, չի խամրիր պատերազմի արհաւիրքն ու դառնութիւնները ճաշակած Հալեպահահութեան կենսունակութիւնը:
Ժողովուրդ, որ պատերազմի բոցերուն մէջ մնաց անվախ ու անվեհեր, միշտ պատնէշի վրայ:
Ժողովուրդ, որ պատերազմի թոհուբոհին մէջ, պատմական այս հողին կառչած, միակամ ու միահամուռ ոյժերով, բոլորանուէր զոհաբերումով, կրցաւ դիմակայել պատերազմի բոլոր տեսակի դժուարութիւնները, շնորհիւ իր անկոտրում կամքին:
Ժողովուրդ, որ կը տագնապէր ու կը տառապէր իր կորուստներով, բայց չէր յուսահատեր:
Իր կիսաւեր քար ու քանդ եղած տուներուն փլատակներուն մէջ, կը փնտռէր խաղաղ տարիներու քաղցր յուշերն ու անմոռանալի յիշատակները:
Բայց երբեք չփորձեց նետուիլ յոռետեսութեան գիրկը:
Ի զուր չէ, երբ կ՜ըսեն հեքիաթային քաղաք է Հալէպը:
Զարմանալի չէ, երբ աշխարհի տարբեր ծայրամասերու մէջ մարդիկ կ՜ապրին երազային Հալէպի քաղցր յուշերով:
Որովհետեւ՝ աւանդական այս քաղաքը իւրայատուկ է, իր բնատոհմիկ յատկանիշներով, իր աւանդութիւններով ու աւանդոյթներով:
Իւրայատուկ է Հալէպը, ժողովուրդին պարզ ու համեստ կենցաղին մէջ թաքնուած իր ուժեղ ազգային ոգիով, որ միշտ պատրաստ է զոհաբերելու յանուն ազգին ու հայրենիքին:
Այսօր, վերականգնումի յոյսով ու հաւատքով համակուած Հալեպահայութիւնը, կու գայ անգամ մը եւս հաստատելու այն ճշմարիտ ու անհերքելի իրողութիւնը թէ՝
Աղէտները չեն կրցած ու չե՜ն կրնար ընկճել հայու հոգին...:
Աւերը Կը Դիմագրաւէ Վերանորոգումով
Եթէ մտաբերենք, թէ Հալէպահայութիւնը ինչպէս դիմացաւ եւ ինչպէս տոկաց պատերազմի ահաւոր այդ օրերուն:
Ապա, այդ առնչութեամբ պիտի յիշենք, որ Համայնքին գործունէութիւնը մեծապէս պայմանաւորուած էր հայկական կազմակերպութիւններու, բարեսիրական եւ մշակութային կառոյցներէն ներս կատարուած նուիրական, հետեւողական աշխատանքով եւ ուշադիր վերաբերմունքով:
Համազգային ջաքերով ժողովուրդին անմիջական կարիքները հոգալու պատրաստակամութեամբ:
Ազգային սրբազան այս առաքելութեան տարողութիւնը կրնան ըմբռնել ու արժեւորել անոնք, որոնք ծանօթ են Հալէպի կեանքի մանրանասնութիւններուն, պատերազմի պայմաններուն
մէջ իրենց կեանքը շարունակող ընտանիքներու իրավիճակին:
Յատկապէս կարելի չէ մոռնալ, թէ որքան տքնանք, ոյժ եւ կորով հարկաւոր էր այդ օրերուն, պահելու ու պահպանելու հայկական կառոյցները, որպէսզի հայ աշակերտները չզրկուէին
իրենց դպրոցներէն:
Որպէսզի պատերազմի արհաւիրքէն յուսալքուած բարեպաշտ ժողովուրդը, հոգեկան մխիթարութիւն գտնէր իր հաւատքի կռուաններուն մէջ:
Հալէպի տխուր եղելութիւններն ու ողբերգական իրադարձութիւնները, հարազատներու դառն կորուստները, հրկիզուած բնակարաններն ու գործատեղիները, չկրցան ընկճել պատերազմի սարսափէն ահաբեկուած մարդոց յոգնատանջ հոգիները:
Համայնական աւերին մէջ առկայծող յոյսը, հալէպահայութիւնը մղեց վերակառուցելու իր կրթօճախներն ու մշակոյթի կեդրոնները:
Հոն, ուր ազգի զաւակներուն մէջ կ՜արթնցնէ ազգին ու հայրենիքին նկատմամբ իրենց ունեցած պարտաւորութիւնները:
Զարմանալի երեւոյթ էր, տեսնել ժողովուրդը ինչպիսի ոգեւորութեամբ, մեծ թափով ու հաւատքով, ճիգ չէր չխնայեր վերականգնելու ազգապահպանման կռուանները, շարունակելու հայութեան երբեմնի խաղաղ օրերու մշակութային կեանքը:
Հալէպահայութեան մտքի ու եռանդի արդիւնք են՝ հայու քրտինքով ու բազուկներով կառուցուած կրթական, մշակութային այն հիմնաւոր կառոյցներն ու հաստատութիւնները, որոնք նպաստեցին սերունդներուն մէջ զարգացնելու եւ ամրապնդելու ազգային գիտակցութիւնը:
Գիտակցելու, թէ ազգութեան պահպանման համար կարեւորը՝ ազգային սէրն է, եւ ազգութեան գաղափարն է:
Ինչպէս պիտի ըսէր հայ մեծ վիպասանը՝ Ռաֆֆին,_
«Ով չի ճանաչում եւ չի սիրում իր ազգը, նա վերջանում է մարդ լինելուց»...:
Հալէպ