Ազատ Խօսք - Ելեկտրոնային Անկախ Պարբերաթերթ

կայք էջ : www.azadkhosk.com

Խմբագիր - Երան Գույումճեան

Թիւ (98) Յունուար 2020

Կիպրահայ

ՀՈԳԵՀԱՆԳԻՍՏ ԵՒ ՍԻՐՈՅ ՃԱՇԿԵՐՈՅԹ ՄԵԼԳՈՆԵԱՆ ԱՆՄԱՀ ԲԱՐԵՐԱՐՆԵՐՈՒ ՅԻՇԱՏԱԿԻՆ


Կիրակի, 19 Յունուար 2020-ին, Ս. Յովհաննու Կարապետի տօնին, ըստ տարիներու սրբազան աւանդութեան, Մելգոնեանի մեծ ընտանիքը՝ գլխաւորութեամբ Թեմիս Կաթ. Փոխ. Գերաշնորհ Տէր Խորէն Արք. Տողրամաճեանի, Պետական Ներկ. Տէր եւ Տիկ. Վարդգէս Մահտեսեանի, Տէր Մոմիկ քհնյ. Հապէշեանի եւ ազգային, կրթական, երեսփոխանական Ժողովի ներկայացուցիչներուն՝ իր խորին խոնարհումն ու երախտագիտութիւնը բերաւ՝ անմահ բարերարներ ԱՂԱ ԿԱՐԱՊԵՏ ԵՒ ԱՂԱ ԳՐԻԳՈՐ ՄԵԼԳՈՆԵԱՆՆԵՐՈՒ յաւերժական յիշատակին՝ Ս. Յովհաննու Կարապետի տօնին առթիւ: Բարերարներ՝ որոնք իրենց ամբողջ հարստութիւնը նուիրեցին, հիմնելու համար Մելգոնեան Կրթական Հաստատութեան ԼՈՒՍՈՅ ՏԱՃԱՐԸ, որ դարձաւ եղեռնակոծ եւ հայրենազրկեալ Արեւմտահայութեան ցանուցիր բեկորներուն համար՝ փոքրիկ ՀԱՅԱՍՏԱՆ մը, ուր անոնք հաղորդ դարձան Մեսրոպեան լոյսին ու հաւատքին, մշակոյթին ու պատմութեան եւ ՀԱՅԿԱԿԱՆՈՒԹԵԱՆ, ՀԱՅԵՑԻ ՈԳԻԻ շունչը տարածեցին հայագաղութներու մէջ մինչեւ Մայր հայրենիք:Հոգեհանգստեան արարողութիւն տեղի ունեցաւ Նիկոսիոյ Ս. Աստուածածին եկեղեցւոյ մէջ, յաւարտ Ս. Պատարագի, ինչպէս նաեւ՝ Պաշտամունք, Մելգոնեան Կրթական Հաստատութեան շրջափակին վրայ, բարերարներու դամբանին առջեւ, ուր հաւաքաբար ներկաները երգեցին «Ի Վերին Երուսաղէմ», «Հայր Մեր» աղօթքները եւ «Անմահ Լուսոյ» Մելգոնեանի քայլերգը: Այնուհետեւ, ծաղիկներ զետեղուեցան դամբանին առջեւ:

Սիրոյ եւ յիշատակի հաւաքական ճաշկերոյթը տեղի ունեցաւ Sawa ճաշարանին մէջ, որուն մասնակցեցան շուրջ 200 հոգի:
Այս բանաստեղծութիւնը կը ձօնեմ Մելգոնեան անմահ բարերարներու յաւերժական յիշատակին...
ՄԵԼԳՈՆԵԱՆ ԱՆՄԱՀ ԲԱՐԵՐԱՐՆԵՐՈՒ ՅԻՇԱՏԱԿԻՆ
Ձեր յիշատա՛կն այս օրերուն մեր սիրտերուն մէջ կ'առկայծի,
Որպէս ոգի՛, բարութեան ցո՛լք՝ հայանուէ՛ր վարք ու բարքի,
Որ գեհենէն ետք Եղեռնի դարձաւ վըրէ՛ժ վերապրումի,
Ու տարագիր բեկորներուն՝ տուաւ նոր սլա՛ցք հայ ոգիի...
 
Այդ ոգիով անոնք մեծցան ու ամրացան արիակորով,
Ծիլերը մեր զարկուած ծառին բողբոջեցա՛ն ու ծաղկեցա՛ն,
Ըմպեցին Լո՛յսն բառ ու բանին, տառ ու գիրին մեր սրբազան,
Հնչիւններուն Մեսրոպաշո՛ւնչ ու երգերո՛ւն մեր դարաւոր...
 
Դուք ձեր ոսկին, նիւթեղէնը վերածեցիք ոգեղէ՛նի,
Սերունդներուն կտակեցիք որպէս գա՛նձ մ'անկողոպտելի,
Եւ փոշի ազգ դարձած ազգը շաղախուեցաւ այդ ոգիով
Ու կանգնեցաւ դարձեալ խրո՛խտ, անպարտելի հզօր կամքով...
 
Մեր սիրտերը այժմ քովէ-քով կ'ըլլան խորա՛ն մը հաւատքի,
Սիրոյ, յոյսի, երախտիքի ձեր սո՛ւրբ անուան ու սո՛ւրբ գործին,
Կ'օրհներգեն Ձեր յիշատակը որ պիտ' մնայ միշտ խնկելի,
Պիտ' տայ ծիլեր հազա՛ր-հազա՛ր յանուն վաղուան Մեծ Երազին,
Պիտ' ճաճանչէ արշալոյսնե՛ր որ պիտ'ծագին հայոց երկնին...
Երան Գույումճեան