Ազատ Խօսք - Ելեկտրոնային Անկախ Պարբերաթերթ

կայք էջ : www.azadkhosk.com

Խմբագիր - Երան Գույումճեան

Թիւ (94) Սեպտեմբեր 2019

ԱԿՆԹԱՐԹՆԵՐ

antsoutarts1a

Ազատ խօսքի, բացխօսութեան, թափանցիկութեան ժամանակներ են....Բայց պիտի իմանալ սահմանը, ուր ազատ խօսքն ու բացխօսութիւնը կրնան դառնալ բամբասանք ու չարախօսութիւն....թափանցիկութիւնը կրնայ դառնալ գռեհկացում....: Ազատ խօսքը էապէս պատասխանատւութիւն է, ճիշդը ճիշդ ձեւով ներկայացնելու, պարկեշտօրէն, վայելչօրէն, առանց խծբծանքի, առանց վիրաւորանքի.....Ազատ խօսքի չարաշահութիւնը կը վարկաբեկէ խօսքը եւ կը դառնայ ցեխարձակումի գործիք: Պիտի չխախտել բարոյականութեան չգրուած, բայց միշտ առկայ օրէնքներն ու սահմանները....
....................
Անհատն ու ազգային հաւաքականութիւնը մշտապէս ինքնանորոգուելու կենսական կարիքն ունին, որ չլճանան, չճահճանան, նոյնանման սխալներու ոլորապտոյտին մէջ չխեղդուին....ինքնամաքրուելու համար, նոր հորիզոններուն բացուելու համար, նորոգ ուժով խթանուելու համար....Իսկ ինքնանորոգումը սեփական սխալներու ինքնախոստովանանք եւ ապաշխարանք է առաջին հերթին, որմէ ետք միայն կարելի կ'ըլլայ ՎԵՐԱԾՆՈՒԹԵԱՆ մը յոյսը փայփայել...
....................
Առանց մշակոյթի, գիր-գրականութեան, երաժշտութեան, նկարչութեան, ճարտարապետութեան իրա՛ւ արժէքներու ստեղծած լուսաւոր եւ լուսաւորող մթնոլորտին, խոպան ու անապատ կը դառնայ կեանքը առ հասարակ....հոգիէ եւ հոգեւորէ պարպուած գոյութիւն մը, որ ճշմարտօրէն բնութագրուած է որպէս ոգիի սով....Տակաւ աշխարհը կը մխրճուի նման սովի մէջ, որ ահաւոր է, մանաւանդ երբ մարդն ի՛նքը անգիտակից կ'ըլլայ այդ սովին, եւ անոր առթած հոգեւոր անձկութեան....
....................
Առօրեայ մանր, գձուձ հարցերը կ'անհետին երբ աշխարհը կ'ընկալես համապարփակ հայեացքով....ուր վերջինները փոքրիկ հիւլէ մը անգամ չեն տիեզերական ամբողջութեան մէջ...Իսկ այդ մանրուքները որքան կը սպառեն մեր ներուժը, ամպի ծուէններ կը ստեղծեն մեր ներաշխարհէն ներս, մեր հոգիի մաքուր երկինքը կը մշուշապատեն յաճախ...Բայց երբ վեր կը բարձրանանք այդ մանրուքներէն եւ կ'ընկալենք համայնը, հոգին կ'ընդլայնի, կ'ընդարձակուի եւ կարծես կը նոյնանայ տիեզերքին հետ....Մշուշը կը փարատի լայնահորիզոն տեսադաշտիս վրայ....
....................
Բացասական լիցքերը՝ վրդովմունք, վիրաւորանք, յոռետեսութիւն, նախանձ, ատելութիւն....գիտակցաբար թէ անգիտակցաբար, կը թունաւորեն մեր էութիւնը....եւ կ'արգելակեն դրական լիցքերու մուտքը մեր էութենէն ներս...: Ամէն առաւօտ, ֆիզիքական մարզանքին հետ զուգահեռ, ի՛նչ լաւ պիտի ըլլար մեր ներաշխարհը եւս նորոգել, զայն բեռնաթափելով ամէն տեսակի բացասական տրամադրութիւններէն, լոյսով օծելով, ողողելով զայն....որպէսզի կարենանք բարին մտածել, բարին գործել, ճշմարիտը տեսնել, արդարը գործել ...
....................
Արագ, սրընթաց տեղեկատուութեան մեր օրերուն, այնքան դժուար է երբեմն զատել իրաւը՝ սուտէն, ճիշդը՝ սխալէն....մեզի հասնող լուրերու խառնաշփոթին մէջ, ուր շատ անգամ նպատակ կայ ապակողմնորոշելու հանրութիւնը, ստեղծելու թիւր հանրային կարծիք....ի շահ չես գիտեր որուն եւ որոնց...: Ամէն ոք կը բարբառի իրականութենէն, ազգի եւ ժողովուրդի գերագոյն շահերէն....բայց դիւրաւ կարելի է տեսնել հրապարակուած լուրերը սեփական շահերուն ծառայեցնելու միտումը ոմանց մօտ....Ճիշդ կողմնորոշուիլը գերագոյն խնդիրներէն մէկն է մեր ժամանակներուն....
....................
Արեւմտեան դեմոկրատիան գրաւեց աշխարհը, բայց փոքրացուց մարդուն...
Հաւասարութիւն քարոզեց, բայց էապէս ասպարէզէն ջնջեց մեծ մարդու, մեծ անհատականութեանց, ստեղծագործ մեծ գաղափարներու ծնունդն ու հնարաւորութիւնները...
Հաւասարութեան դիմակին տակ, հարուստը հարստացաւ, աղքատը աղքատացաւ....
Ազատութեան լոզունգին տակ, մարդը աւելի ստրկացաւ դրամի ահաւոր ուժին...
Ազատութեան լոզունգին տակ, արժեզրկուեցան դարերու քննութիւնը բռնած աւանդական-բարոյական մարդկային արժէքները...
Արդեօ՞ք ան հասած է իր վախճանակէտին, որմէ ծնունդ պիտի առնէ ՆՈՐ ՄԱՐԴԸ....
....................
Ազգային մեր խորհրդանիշը յաճախ արծիւով է պատկերուած.....Արծիւը ազատօրէն կը ճախրէ, կը սաւառնի երկնքի անհունութեան մէջ, անկաշկանդ, անարգել, անպարագիծ: Ազատութիւնը հայուն համար գերագոյն արժէք է իրաւամբ ալ: Մեր պատմութեան մէջ, մենք շատ բան զոհաբերած ենք յանուն ազատութեան, այդպէս ալ մինչեւ վերջ չհասկնալով սակայն, թէ ի՞նչ է ճշմարիտ ազատութիւնը, զայն յաճախ շփոթելով անիշխանականութեան, անտիրութեան, սանձարձակութեան եւ նոյնիսկ անպատասխանատուութեան հետ....Պիտի նորովի վերասահմանենք «ազատութիւն» յղացքի ճշմարիտ իմաստը....Ազատութիւնը կը նշանակէ գերազանցօրէն լիովին տէրը ըլլալ սեփական ճակատագրին եւ պատասխանատւութիւն ստանձնել անոր համար ...
....................
ԳԵՂԵՑԻԿԻ ՃԱՇԱԿԸ՝ լեզուի, երաժշտութեան, նկարչութեան, ճարտարապետութեան, երգ ու պարի մէջ, անպայմանօրէն կ'անդրադառնայ մարդ էակի ընդհանուր բարեշնորհութեան՝ վարքի, արարքի եւ ամբողջ կենսագործունէութեան մէջ....Ի զուր չէ ըսուած. «Գեղեցիկը կը փրկէ աշխարհը»...այդ գեղեցիկը մենք կրնանք գտնել հայ ազգային եւ համամարդկային իրա՛ւ մշակոյթի արտայայտութենաց մէջ....Իսկ նոյն տրամաբանութեամբ ալ, մեր ներկայ աշխարհի հակամշակոյթի արտայայտութիւնները կը հեռացնեն մարդ էակը իր արարչական պատկերէն եւ կ'անբարոյացնեն զայն: Ճշմարիտ մշակոյթի արժէքներով դաստիարակել մարդը...Սա կարելի է նկատել մեր դարու գերագոյն հիմնախնդիրներէն մէկը, ինչ որ առաւել էական ու կենսական է ի մասնաւորի մեր փոքրաթիւ ժողովուրդին համար:
....................
Եթէ միտքդ ու հոգիդ անկախ չեն, կրնա՞ս ըսել որ անկախ ես....Եթէ միտքդ կաշկանդուած է կարծրատիպերու եւ շրջապատի ուղեղալուացումներու ճնշման տակ, եթէ անկախ մտածողութիւնդ բռնութեան տակն է սպառողական ընկերութեան քարոզած ու գովազդող «արժէք»ներու կեղծիքին....եթէ կշռադատ բանականութիւնդ ի գործ չես դներ, տարանջատելու սուտն ու ճշմարիտը....եթէ իմաստութիւնն ու քաջութիւնը չունիս ըլլալու դուն քեզ, անկախ այլոց կարծիքէն, յայնժամ ինչպէ՞ս կրնաս անկախ ըլլալ...Անկախութիւնը քիչերուն է տրուած, այն սակաւ ընտրեալներուն, որոնք գիտեն ըլլալ, հաւատարիմ ու հարազատ իրենց սեփական բանականութեան եւ հոգիի կանչին...
....................
Թօթափել ստրուկը մեր մէջ....որուն բռնակալութիւնը այնքան սովորական է դարձած, որ շատ անգամ չենք ալ զգար զայն....Սակայն ան կը բռնանայ մեր ազատութեան վրայ՝ իր վախկոտութեամբ, անվստահութեամբ, քաջութեան պակասով, որոշում կայացնելու պատասխանատուութեան խուսափումով, անկախ եւ ինքնուրոյն ըլլալու արիութեան բացակայութեամբ....Ան կը բռնանայ մանաւանդ մեր մտքերուն վրայ, խափանելով անոր ազատ, անկաշկանդ, աննախապաշար մտածելու ունակութիւնը, մտածելու առանց հօտային հոգեբանութեան, առանց կարծրատիպերու....Կը բռնանայ մեր ինքնօրէն ըլլալուն վրայ....Մեր ազատ ինքնարտայայտութեան, ինքնիրագործման, արժանապատուութեան վրայ....Ստրկամտութեան այս ախտէն ազատելով միայն մենք կը դառնանք ազատ, արժանապատիւ ազգ ու հայոց երկիր...
....................
Արեւմտահայերէն ամէն բառ ու տող յաղթանակ մըն է նենգ ոսոխին դէմ...
Արեւմտահայերէն ամէն գիր ու խօսք մեր սուրբ վրէժն է թշնամիին դէմ...
Արեւմտահայերէն լեզուն թանկագին ոգին ու շունչն է պանդուխտ մեր հողին...
Արեւմտահայերէն լեզուի կարկաչը արդար պահանջն է մեր գրաւեալ հողին...եւ խոստում, երդում՝ նոր վերադարձի:
ԵՐԱՆ ԳՈՒՅՈՒՄՃԵԱՆ