Ազատ Խօսք - Ելեկտրոնային Անկախ Պարբերաթերթ

կայք էջ : www.azadkhosk.com

Խմբագիր - Երան Գույումճեան

Թիւ (100) Մարտ 2020

ԱԿՆԹԱՐԹՆԵՐ

antsoutarts1a

Եթէ բարին չկրես քու հոգւոյդ մէջ, ինչպէ՞ս կրնաս զայն գնահատել այլոց մէջ...Եթէ գեղեցիկը չկրես քու հոգւոյդ մէջ, ինչպէ՞ս կրնաս զայն գնահատել այլոց մէջ..., քանզի միշտ ալ քու գնահատած լուսաւորը ցոլքն է այն լոյսին զոր կը կրես քու հոգւոյդ մէջ:
....................
Եթէ կ'ուզենք էապէս բարեփոխուիլ որպէս ազգ ու հայոց երկիր, վերագտնել մեր նախնեաց հայկական խրոխտ իսկութիւնը, պիտի վերակազմակերպենք ՀԱՅԵՑԻ ԴԱՍՏԻԱՐԱԿՈՒԹԻՒՆԸ, օրօրոցէն մինչեւ չափահաս տարիքը եւ անկէ ետք ալ....արմատախիլ ընելու համար մեր հաւաքական եւ անհատական ԵՍ-էն ստրկամտութիւնը, կրաւորականութիւնը, գաւառամտութիւնը, օգտապաշտութիւնը....որոնք դուրսէն եկած եւ արմատ նետած են մեր էութեան մէջ, գուցէ դարերու պետականազուրկ կեանքին որպէս արդիւնք: ՀԱՅԵՑԻ ԴԱՍՏԻԱՐԱԿՈՒԹԻՒՆԸ միտուած պիտի ըլլայ քաջալերելու, խթանելու՝ ՈԳԻԻ ՅԱՆԴԳՆՈՒԹԻՒՆ, ԼԱՅՆԱԽՈՀՈՒԹԻՒՆ, ԱԶԱՏ ՄԻՏՔ, ՎԵՀԱՆՁՆՈՒԹԻՒՆ, ԱՐԴԱՐԱՄՏՈՒԹԻՒՆ, ԱՇԽԱՏԱՍԻՐՈՒԹԻՒՆ, ԱԶԳԱՅԻՆ ՏՈՀՄԻԿ ԱՌԱՔԻՆՈՒԹԻՒՆՆԵՐԸ, որոնք մեզ ուղեկցեր են դար ու դարեր եւ բարոյական հիմքն են մեր գոյութեան եւ յարատեւման:
....................
Սէրը հրաշքներ կրնայ գործել ազգին ու հայրենիքին համար, անխարդախ, անդաւաճան եւ անկեղծ Սէրը...Որքա՛ն ճիշդ է ըսուած. «Ճշմարիտ սէր մերժէ զերկիւղ», ինչ որ կարելի է մեկնաբանել՝ ճշմարիտ սէրը կը յաղթահարէ ամէն վախ ու փոքրոգութիւն, ես պիտի աւելցնէի՝ ամէն դժուարութիւն եւ խոչընդոտ...
....................
Մարդ կայ վտիտ մոմի լոյսով կրնայ ուրախանալ, մարդ ալ կայ որ լոյսերու ճառագայթին մէջ նստած, կը տրտնջայ լոյսի պակասէն...ԼՈՅՍԸ պիտի մարդ ունենայ իր հոգւոյն մէջ, գերազանցօրէն, որպէսզի կարենայ ԳՆԱՀԱՏԵԼ եւ ԱՐԺԵՒՈՐԵԼ կեանքի այն ամէնէն փոքր նշոյլները լոյսի, որ կը մատուցուին ամէն մարդ էակի....սակայն, աւա՛ղ, սակաւ են անոնք որ սորված են լոյսի այդ թէկուզ աննշան ճաճանչով լուսաւորուիլ, այնպէս ինչպէս ուրախութիւն զգալ կեանքի ամէնէն աննշան թուացող երեւոյթներու մէջ...
....................
ՀՈՂԵՂԷՆ հայրենիքը՝ առանց ՈԳԵՂԷՆ հայրենիքի, կը դառնայ հետզհետէ սոսկ աշխարհագրական տարածք, բնակավայր, զուրկ հայկական ոգեղէնութենէն, որ կը կազմէ անոր բուն էութիւնն ու ինքնութիւնը որպէս ՀԱՅՈՑ ԵՐԿԻՐ....Կարծես յատուկ ծրագրաւորուած աշխատանք կը տարուի՝ հեռուստատեսութեամբ, հրապարակային միջոցառումներով եւ գովազդային քարոզչամեքենայով՝ իր բնիկ հարազատ մշակոյթէն օտարացնելու հայոց երկիրը, զայն դարձնելու կեղծ ու խորթ «արժէքներու» հանդիսավայր....ՀԱՅՐԵՆԻՔԸ ԻՐ ՀԱՅԵՑԻ ՆԿԱՐԱԳՐՈՎ, ՈԳԵՂԷՆՈՒԹԵԱՄԲ Է ՀԱՅՐԵՆԻՔ.... Իւրաքանչիւր հայ պիտի պայքարի այս ուղղութեամբ, մերժելով այդ կեղծ «արժէքները» եւ իր ամէնօրեայ կեանքին մէջ աւելի ու աւելի տեղ տալով հայ բնիկ բառ ու բանին, երգ ու տաղին, հայ մշակոյթի համակարգին մաս կազմող բոլոր ձեռակերտ արուեստի գործերուն ալ....Ոգեղէն հայրենիքին նկատմամբ մեր վերաբերմունքէն կախեալ է հողեղէն հայրենիքի ապագան...
....................
ՅԱՐՄԱՐՈՂԱԿԱՆՈՒԹԻՒՆ....ահաւասիկ հայ հասարակութեան ախտերէն մէկը...Ծուղակ մը՝ ուր այնքան հեշտ ու դիւրին է իյնալ, յարմարիլ վերին իշխանութեանց եւ էսթապլիշմենթին թելադրած ապրելակերպին, կարգ ու սարքին, արժէքներուն...եւ արժանանալ անոնց գնահատանքին, պարգեւած շքանշաններուն, կերակրատաշտէն օգտուելու հնարաւորութեան....Բայց յարմարող ու համակերպող ամբոխէն վեր, միշտ ալ քայլած են սակաւաթիւ այն լուսափայլ մտաւորականները, որոնք մերժած են իրենց պարտադրուած նման ստրկամիտ վարքն ու բարքը....պայքարած են անոր դէմ բարձրաճակատ...Չեն վարանած բարձրաձայնելու ՃՇՄԱՐՏՈՒԹԻՒՆԸ....լուսաւոր ուղենիշ դառնալով ապրող ու յետագայ սերունդներուն....Մարդ էակին միշտ ալ տրուած է ԸՆՏՐԵԼՈՒ հնարաւորութիւնը....ապրիլ ստրկամտօրէն ու յարմարիլ, կամ ապրիլ ներքին ազատութեամբ, սեփական խիղճին ականջալուր...Թէեւ երկրորդին պարագային, ան բարձր գին պէտք է վճարէ իր ընտրած ուղիին համար...
....................
ՕՏԱՐԱՑՈՒՄԸ ազգային ինքնութենէն ՍՏՐԿԱՄՏՈՒԹԵԱՆ մէկ արտայայտութիւն է, քանզի անիկա ուրիշ բան չէ, եթէ ոչ հրաժարիլ իր բուն էութենէն եւ անձնատուր ըլլալ մէկ այլ ինքնութեան, կամայ թէ ակամայ, գիտութեամբ թէ անգիտութեամբ....Ինքզինք յարգող, արժանապատուութիւն ունեցող մարդը կը պայքարի կը ոգորի յանուն իր ԻՆՔՆՈՒԹԵԱՆ կենսունակ ՊԱՀՊԱՆՈՒՄԻՆ, կուլ չերթար օտարացնող հոսանքին, կը մաքառի յանուն իր ԱԶԱՏՈՒԹԵԱՆ....Քանի՛ քանի «ղեկավարներ», բարբառելով ազատութեան ընձեռած հնարաւորութեանց եւ բարիքներուն մասին, կամովին ընդ առաջ կ'երթան գերութեան շղթաներուն, քաղքենիութեան հմայքներուն անձնատուր....միաժամանակ բարձրագոչ աղաղակելով, որ «հայոց լեզուի իմացութիւնը կարեւոր չէ հայ ըլլալու համար»...
....................
Շատ հազուագիւտ են այն անձերը, որոնք գիտեն գնահատել ուրիշին բարի, ազգանուէր գործը, քաջալերել զայն, արժեւորել ի գործ դրուած հոգենուէր աշխատանքը, զոհողութիւնը...Շատ-շատեր գիտեն միայն բարձրագոչ եւ բարձրաղաղակ խօսիլ, բարբառել ազնւութեան մասին...ազգասիրութեան մասին, հայրենասիրութեան մասին, ուրիշինը անտեսել, արհամարհել, նոյնիսկ սեւցնել...Ահա թէ ինչու հայ կեանքը կը հեւայ, կը հեւայ, կը հեւայ....ՇՆՉԱՍՊԱՌ
....................
Ազգերու կեանքին մէջ, չկան դիւրին լուծումներ....քանզի դիւրին լուծումները կ'երթադրեն շատ յաճախ մտքի մակերեսայնութիւն, հոգիի ծուլութիւն եւ ոգիի տկարութիւն ....որոնց ծուղակին մէջ կը յայտնուին ազգի մը զաւակները, երբ կորսնցուցած են՝ ազատ եւ գեղեցիկ, ազատ եւ խրոխտ, ազատ եւ արժանապատիւ ապրելու ճաշակը եւ անձնատուր են եղած նիւթի յղփանքին եւ սին ու գռեհիկ վայելքներու հոսանքին...
....................
Անցնող ժամանակին հետ, զգացումներու խելայեղ պոռթկումը հետզհետէ տեղի կու տայ ՍԹԱՓ ԲԱՆԱԿԱՆՈՒԹԵԱՆ, փոթորկայոյզ ջուրերը կը խաղաղուին, կը զուլալուին եւ տակաւ յստակ կ'երեւին փրփուրներուն տակ թաքնուած մարգարիտները՝ խոհի, մտքի, յոյզի....Փոթորիկին բերածը փոթորիկին հետ կ'երթայ անհետ, երբեմն ալ ծանր աւերներ ձգելով իր ետին, կը մնան ճշմարիտը, անկեղծը, իրաւը, գեղեցիկը....որոնք չեն կորսնցներ իրենց հմայքն ու հրապոյրը անցնող ժամանակին հետ....Ընդհակառակն, անոնց իրաւ արժէքը կը վերիմաստաւորուի դարէ դար...
....................
Հոգեւոր-բարոյական-ընկերային, քաղաքակրթական ՃԳՆԱԺԱՄ է ամէնուրեք, տակաւին՝ տնտեսական-քաղաքական ալ...: Ո՞ւր հասաւ մեր այս հի՛ն-հի՛ն աշխարհը՝ արհեստագիտական սրաթռիչ նուաճումներէն ետք: ՃԳՆԱԺԱՄ է մարդ էակին սրտին մէջ, հոգիին մէջ....քանզի ան երբեք չկրցաւ ներդաշնակել իր սիրտը, միտքն ու հոգին մեծն բնութեան հետ, անոր անխախտ օրէնքներուն հետ..., գուցէ կարծելով թէ իր գիտական-արհեստագիտական մտքով՝ պիտի կարենար տիեզերքը նուաճել...: Գոռոզամիտ եւ ամբարտաւան իր այս վարքագիծով, ան տակաւ հեռացաւ այն արժէքներէն, որոնք բուն նպատակն են իր գոյութեան՝ այս աշխարհիս երեսին, եւ դարձաւ ստրուկը ընչաքաղցութեան, մակերեսային հաճոյքներու, բարօր եւ աւելի բարօր ապրելակերպի, որոնք սահման չունին, եւ էապէս ոչինչ կու տան ներաշխարհիդ հարստացման, գիտակցութեանդ խորացման, մտահորիզոնիդ ընդլայնման....Կ'արժէ՞ կեանք մը ամբողջ ապրիլ՝ միայն ապրելու համար, հաճոյքներ եւ բարօրութիւն վայելելու համար միայն եւ մնալ էապէս աղքատ հոգիով, միտքով եւ սիրտով...
....................
ԽԱՌՆԻՃԱՂԱՆՃ....Մեր դարուն յատուկ իրավիճակ է կարծէք սա: Լրատուամիջոցները, գովազդը, ազատութեան եւ մարդկային իրաւանց անունով խօսող տեսակ-տեսակ կազմակերպութիւնները՝ խօսքը մէկ ըրած, կը ստեղծեն արժէքներու, եզրոյթներու, կարծիքներու այնպիսի խառնաշփոթ մը, որպէսզի մարդ էակին գիտակցութիւնը մնայ քաոսային վիճակի մը մէջ, չկարենայ տարանջատել ճշմարիտը՝ սուտէն ու կեղծիքէն, ճիշդը՝ սխալէն, չկարենայ խորանալ ներկայացուած խնդիրներու բուն էութեան մէջ....:
Այն տպաւորութիւնը կը ստեղծուի, որ մարդկային գիտակցութիւնը՝ կարծէք դիտաւորեալ կերպով, կը կառավարուի անտեսանելի ոյժերու կողմէ, կը դառնայ ձեռնավարելի, ըստ անոնց կամայականութիւններուն, էապէս կորսնցնելով իր ազատութիւնն ու անկախութիւնը...:
Իրերու այս վիճակը հակակշռելու համար, անչափ կարեւոր է որ մեր կրթական համակարգը խթանէ՝ ազատ եւ անկախ մտածելու կարողութիւնը, ինքնուրոյն դատելու, հարցերը քննարկելու, վերլուծելու վարժութիւնը....ԳԻՏԱԿՑՈՒԹԵԱՆ ԱԶԱՏԱԳՐՈՒՄԸ ԴԱՐՁԵՐ Է ՀՐԱՏԱՊ ԽՆԴԻՐ ստեղծուած այս ԽԱՌՆԻՃԱՂԱՆՃԻՆ մէջ...
ԵՐԱՆ ԳՈՒՅՈՒՄՃԵԱՆ